Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
informacji na wejściu - o charakterze marketingowym i pozamarketingowym, zasilają część modelu dotyczącą przetwarzania informacji. procesu przetwarzania informacji - odkodowywanie informacji przez konsumenta; jego uwagi; zrozumienie; akceptacja; zdolności zapamiętania informacji ze źródeł marketingowych i pozamarketingowych. zmiennych wpływających na proces decyzyjny - zmienne indywidualne: motywy, wartości, styl życia, osobowość; zmienne zewnątrzne: kultura, grupy odniesienia, rodzina. Mierniki spożycia Konsumpcję gospodarstw domowych, tendencje w konsumpcji, przemiany zachodzące w niej i zachowania konsumentów można opisać wykorzystując zespół wskaźników zarówno obietkywnych jak i subiektywnych. Należą do nich różnego rodzaju mierniki spożycia, w ujęciu całościowym, w skali makro, w ujęciu wartościowym. Spożycie cząstkowe ujmuje się natomiast ilościowo lub wartościowo. Mierniki spożycia dzielą się więc: ilościowe: bezpośrednie(spozycie dobra na osobę, gospodarstwo,tysiąc mieszkańców), symptomatyczne(warunki w jakich zachodzi konsumpcja, np. 12 osób na 10000łóżek szpitalnych, ilość osób na jedną izbę mieszkalną); wartościowe. Mierniki spożycia żywności: ilościowe(jednostkowe) przeliczeniowe: kalorie, składniki odżywcze, proporcje białka zwierzęcego do roślinnego, mierniki weryfikacji - weryfikują poprawność przeliczania składników pokarmowych; mierniki substytucji - dokonują zamiany spozycia jednego artykułu na drugi; mierniki proporcji - odnoszą się do porcji składników pochodzenia zwierzęcego, roślinnego przyjmowanej żywności; jednostka konsumpcyjna - umożliwia wyrównanie różnic w składzie osobowym gospodarstw domowych wg płci, wieku i rodzaju pracy. Liczbę jednostek konsumpcyjnych w gospodarstwie domowym oblicza się stosując wskaźniki określające zapotrzebowanie osoby fizycznej na wartości kaloryczne spożywanych pokarmów w zależności od płci i wieku. jednostka konsumująca - jednostka zapotrzebowania, mogą służyć do okreslenia zapotrzebowania na dobra i usługi. Jednostką może być człowiek jako użytkownik chleba, mydła itd. Podział miernikóww wg rodzaju stosowanej miary: przeliczeniowe - służą głownie do określania spożycia żywności w ujęciu ilościowym i strukturalnym; struktury - określają udział konsumpcji różnych grup dóbr lub usług w konsumpcji ogółem, udział konsumpcji naturalnej, rynkowej w spożyciu ogółem; wzorcowe - określają pewne normy spożycia(mierniki normatywne) lub porównania(mierniki komparatywne). Wśród normatywnych jest też minimum egzystencji; komparatywne - umożliwia dokonywanie porównań międzynarodowych i międzyregionalnych; dynamiczne - dokonuje się porównania spożycia wraz z upływem czasu. Należą do nich też wskaźniki kosztów utrzymania i cen detalicznych; współzależności - mierzą związki pomiędzy spożyciem a czynnikami. Współczynnik elastyczności dochodowej, cenowej i krzyżowej popytu, skłonność do konsumpcji i oszczędzania; agregatowe - w sposób syntetyczny, zagregowany charakteryzują poziom spożycia lub poziom życia ludności, np. średnia wielkość konsumpcji dóbr i usług na osobę w ujęciu wartościowym roaz metoda genewska porównująca w skali międzynarodowej poziom życia. Identyfikatory konsumpcji - fakty wynikające z obserwacji konsumpcji, pozwalające na identyfikację spożycia. skala mikro: dla dóbr całkowicie zużywanych w procesie konsumpcji (wydatki ludności, obroty handlowe); dla dóbr, których konsumpcja jest rozłożona w czasie (wskaźniki stanów posiadania z uwzględnieniem stopnia zużycia technicznego i moralnego); dla konsumpcji usług (wolumen świadczonych usług, wartość sprzedaży, zakupów, wydatków, przy założeniu porównywalności cen. skala makro - konsumpcja może być utożsamiana z funduszem spożycia, z uwzględnieniem podziału na fundusz spożycia indywidualnego lub zbiorowego.
|
WÄ…tki
|