ďťż

* Próbę rozwinięcia tej koncepcji w empirycznym zastosowaniu zawieraj:} studia: K-oskow-ska Wzory i modele w socjologicznych badaniach rodziny (1962) oraz rozdzial...

Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
ccłeczne a kultura masowa z pracy Z historii i socjologii kultury (1969).
Aksjologiczne kryterium kultury symbolicznej
115
Dla uniknięcia zbytnich komplikacji trzeba tu pominšć problemy wynikajšce ze stwierdzenia, że wartoœci godne pożšdania (uznawane) mogš być przyjmowane implicite i manifestowane w sposób niewerbalny. Kluckhohn uznaje w każdym razie, że jako częœć symbolicznego systemu majš one zawsze formę semiotycznš.
Analogiczne stanowisko wyraża Morris w okreœleniu wartoœci konceptualnych (conceived). Sš to właœnie wartoœci uœwiadomione i wyrażone w sposób symboliczny. Morris podobnie jak Kluckhohn podkreœla, że funkcjš tych wartoœci - i wartoœci w ogóle - jest okreœlenie i realizowanie preferencji.
W kolumnie typologii wartoœci Morrisa na przedstawionej tabeli brak jednak kategorii odpowiadajšcej drugiemu typowi Kluckhohna i Ossowskiego. Uzupełnienie tej kategorii mogłoby być w tym przypadku niewłaœciwe, niezgodne z charakterem Morrisowskiej koncepcji majšcej behawiorystyczne podstawy, jakkolwiek dalekiej od skrajnego behawioryzmu. Według Kluckhohna natomiast, w rozumieniu wartoœci należy wyraŸnie rozróżnić to, co uważa się za godne pożšdania (desirable), od tego, co faktycznie pożšdane (desired), ponieważ te dwie kategorie mogš być rozbieżne w pewnych wypadkach.
Rozróżnieniu i stosunkowi tych dwóch kategorii wartoœci szczególnie wiele uwagi poœwięca Stanisław Ossowski (2000). Pierwotne i podstawowe jego rozumienie wartoœci odnosi się do wartoœci odczuwanych. Za definicję tego pojęcia w uwikłaniu można uznać następujšce zdanie: „Postępowaniem naszym kierujš wyobrażenia przedmiotów lub stanów rzeczy, które sš przez nas odczuwane jako wartoœci dodatnie lub ujemne, tzn. sš dla nas atrakcyjne lub repulsywne" (Kluckhohn, 1951, s. 395).
W bardzo podobny sposób Talcott Parsons okreœla kateksję. I on również podkreœla jej charakter motywacyjny i jej mechanizmy popychajšce - propulsywne lub odpychajšce - repulsywne. Terminologia Ossowskiego nie nawišzuje do psychoanalizy, jak terminologia Parsonsa, ale jest także wyraŸnie psychologiczna. Używa on pojęć: uczucia, przeżycia psychiczne, pamięć, wyobraŸnia, postawy, emocjonalne napięcia itp. Stojšc na stanowisku relacjonalnego charakteru wartoœci niepodobna, oczywiœcie, pominšć roli psychicznego czynnika w ich konstytuowaniu, zarówno zresztš jak motywacyjnego charakteru funkcji wartoœci. W socjologicznym ujęciu wartoœci aspekt psychologiczny oznacza zawsze w istocie ich psychospołeczny charakter. Tym stanowisko socjologiczne różni się od indywidualistycznego subiektywizmu teorii filozoficznych. Także w dokonanej analizie wartoœci zakłada Ossowski psychospołeczne Ÿródła zarówno w stosunku do wartoœci odczuwanych, jak uznawanych. Wnikliwie przedstawiajšc różnorodne warianty możliwego konfliktu obu tych kategorii wskazuje przy tym, w jaki sposób mogš one wynikać z działania odmiennych, ale nakładajšcych się na siebie, zróżnicowanych pod względem czasu i œrodowiska wpływów społecznych.
Wartoœci uznawane odpowiadajš bardzo œciœle pod względem zakresu Kluck-hohnowskim wartoœciom godnym pożšdania. Jedne i drugie muszš też być skonceptualizowane w jakichœ semiotycznych formach, zgodnie z terminem Morrisa.
116
Socjologia kultury
Między stanowiskiem Ossowskiego a Kluckhohna zachodzi jednak wyraŸna różnica. Gdy bowiem dla drugiego z tych autorów wartoœciami par excellence sš wartoœci godne pożšdania, analiza Ossowskiego co najmniej implikuje, jeœli nie prowadzi do stwierdzenia najwyższej istotnoœci i autentycznoœci wartoœci odczuwanych. Dzieje się tak, mimo że zgodnie z empirycznymi przykładami rola wartoœci uznawanych jako zasad realizowanych w faktycznym wyborze sposobów działania jest nie mniej wyraŸnie stwierdzona, jak rola wartoœci odczuwanych.
Przewagę wartoœci uznawanych nad odczuwanymi jako motywów działania w przypadkach konfliktu obu kategorii wartoœci tłumaczy jednak Ossowski faktem powišzania tych pierwszych z jakšœ innš postaciš odczuwanych wartoœci, które pełniš rolę bezpoœredniego motywu. Tylko wartoœci odczuwane mogš też podlegać instynktywizacji, tj. procesowi tak silnego przyswojenia, internalizacji, że siła i spontanicznoœć ich działania przypomina mechanizm instynktu, mimo ich niewštpliwie zewnętrznego w stosunku do osobnika społeczno-kulturalnego Ÿródła i charakteru pochodnego od norm społecznych.
Odwołujšc się do terminologii Parsonsa można okreœlić rolę wartoœci odczuwanych jako funkcję katektycznš w motywacyjnej orientacji działania. Wyodrębnienie takiego typu wartoœci i przyznanie mu tak zasadniczej roli nasuwa jednak komplikacje metodologiczne i problemy teoretyczne. Parsons nie miał potrzeby sformułowania ich w sposób wyraŸny ze względu na czysto teoretyczny charakter swoich rozważań. Dostrzegał je natomiast Ossowski œwiadomy konsekwencji zastosowania teoretycznych koncepcji w empirycznych badaniach. A nawet należy stwierdzić, że to właœnie praktyczne problemy empirycznych H.idiió i wnioski wynikajšce z obserwacji rzeczywistoœci społecznej skłoniły Ossowskiego do wyraŸnego rozróżnienia wartoœci odczuwanych, uznawanych i realizowanych i do wskazania ich możliwej rozbieżnoœci.
Wątki
Powered by wordpress | Theme: simpletex | © Jak cię złapią, to znaczy, Ĺźe oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, Ĺźe posłuĹźyłeś się odpowiednią taktyką.