Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
Addis Abeba proponowała Erytrejczykom między innymi: natychmiastową autonomię, ale w ramach unitarnego państwa etiopskiego; amnestię dla partyzantów; zwrot kosztów zniszczeń wojennych; rehabilitację działaczy organizacji separatystycznych i zniesienie stanu wyjątkowego. Żadna z organizacji nie była jednak skłonna do rozmów. Trudno było się temu dziwić, gdyż w owym czasie pod kontrolą separatystów znajdowało się już osiemdziesiąt do osiemdziesięciu pięciu procent prowincji, a sytuacja armii etiopskiej stale się pogarszała. Dochodziło do licznych dezercji i buntów, a walki w Tigraj dezorganizowały zaplecze.
Na opanowanych terytoriach partyzanci wprowadzali własną administrację, przejmowali kontrolę nad szkolnictwem i służbą zdrowia. Tworzyli obozy szkoleniowe, rozbudowując zaplecze wojskowe i cywilne. Jednocześnie zachodziły zmiany w układzie sił w łonie samego ruchu. Podziały straciły charakter etniczny i religijny, decydującą rolę zaczęła odgrywać ideologia. Dynamicznie rozwijał się EPLF, który stracił chrześcijański charakter. Niemal połowę jego członków stanowili muzułmanie, a jego przywódcą został muzułmanin Ramadan Mohammed Nur. Do dwudziestu—trzydziestu tysięcy ludzi wzrósł też jego stan liczebny. ELF dysponował dziesięciu—piętnastu tysiącami żołnierzy. Zaognienie stosunków z Somalią, które w lutym 1977 roku doprowadziło do wybuchu wojny, spowodowało dalsze pogłębienie kryzysu w Erytrei. 5 stycznia siły EPLF zdobyły Karorę (pierwsze miasto, które wpadło w ręce partyzantów), a 23 marca Naqfę, stolicę jednego z dystryktów Erytrei. 21 kwietnia partyzanci erytrejscy zaatakowali rafinerię w Assabie, a w maju obiegli Barentu, Agordat i Keren. Po ciężkich walkach 26 lipca siły ELF zdobyły Agordat. Pozostałe garnizony etiopskie były w stanie permanentnego oblężenia. Przecięto też połączenie między Asmarą i Massaua. 19 grudnia partyzanci EPLF zaatakowali Massaua, do 23 grudnia zdobywając miasto z wyjątkiem portu i bazy morskiej. Jednocześnie próbowano doprowadzić do zjednoczenia ruchu wyzwoleńczego w Erytrei. W Chartumie doszło do serii spotkań przywódców ELF, EPLF i ELF-PLF. Zawarto kilka porozumień o współdziałaniu (na przykład 20 października 1977 roku). Żadne z nich jednak nie weszło w życie. Pomimo to siły zbrojne ELF i EPLF ściśle ze sobą współpracowały. W ciągu tego roku oddziały EPLF liczyły trzydzieści tysięcy żołnierzy, a ELF dziesięć tysięcy. Rozbudowywano też zaplecze partyzantów, zwłaszcza z EPLF. Na początku 1978 roku Erytrejczycy panowali nad obszarem obejmującym około dziewięćdziesięciu pięciu procent terytorium tej prowincji. W lutym tego roku ELF udaremnił etiopską próbę przerwania oblężenia Asmary. Zakończenie wojny z Somalią uwolniło jednak duże siły etiopskie. Addis Abeba w operacjach przeciw Erytrei uzyskała także wsparcie ZSRR. Bardziej wstrzemięźliwe było stanowisko Hawany, która dotychczas wspierała Erytrejczyków. Wielu z nich było szkolonych przez kubańskich instruktorów. Dzięki radzieckim samolotom transportowym przerzucano do Asmary i Massaua uzupełnienia, w tym sprzęt pancerny. W Tigraj koncentrowano siły do nowej ofensywy, co znacząco zmniejszyło aktywność sprzymierzonego z EPLF TPLF, zwłaszcza że wdał się on w walkę z konkurentami z EDU i innymi partyzanckimi ugrupowaniami w Tigraj. To wszystko ułatwiało sytuację armii etiopskiej. Erytrejczycy byli doskonale poinformowani o przygotowywanej ofensywie i jej skali, dlatego zarówno ELF, jak i EPLF zdecydowały się zawrzeć porozumienie. 18 marca obie strony podpisały w Chartumie deklarację jedności, zwracając się też do Osmana Saleha Sabbego o przyłączenie się do koalicji. Choć polityczne ustalenia były konkretne, w praktyce znowu nie udało się połączyć wszystkich ugrupowań ery trej skich. Związane to było ze sporami co do metod prowadzenia walki: ELF był zwolennikiem taktyki partyzanckiej, podczas gdy EPLF prefero- 4QQ wał działania konwencjonalne. Tak więc mimo zagrożenia ofensywą etiopską nie udało się zjednoczyć erytrejskiego ruchu wyzwoleńczego.
|
WÄ…tki
|