Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
W bardzo ograniczonym stop-; niu tego rodzaju rolę pełnić może Trybunał Konstytucyjny. Nie rozwiązuje to; jednak problemów, jakie może napotkać strona w ustalaniu, jaki organ admini-j stracji jest właściwy w danej sprawie. Kontrola właściwości organu administra-? cji w konkretnej sprawie administracyjnej następuje przez organy wyższego! stopnia, czy to działające z urzędu, czy też w wyniku rozpatrzenia odwołania! od decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie.
Kodeks przewiduje mechanizm rozstrzygania sporów o właściwość, tj. sy| tuacji takiej, w jakiej zachodzi wątpliwość, który - z co najmniej dwóch orga| nów - jest właściwy. W takim wypadku spór o właściwość może być sporec pozytywnym lub negatywnym. Spór pozytywny zachodzi wtedy, kiedy dwa (lub więcej) organy jednoj cześnie uznają się za właściwe w sprawie. Spór negatywny zachodzi wówczas, kiedy dwa (lub więcej) organy uwal żają się za niewłaściwe. W praktyce ten rodzaj sporów spotyka się znacznie częściej. Spór o właściwość może powstać między organami jednostek samorządu terytorialnego i organami administracji rządowej oraz między organami pań| stwowymi i innymi podmiotami, gdy są powołane do załatwiania spraw w dro| dze decyzji. 1. Spory między organami administracji (w tym między organami samorządu terytorialnego) 42a Zasadą, choć stonowaną pewną liczbą wyjątków, jest tu rozpatrywanie ru przez wspólny dla organów znajdujących się w sporze organ wyższego stop| nia. Taka zasada nie została sformułowana w KPA, gdzie ustawodawca wyb kazuistyczne wyliczenie w art. 22 § 1. W świetle tego przepisu, spory o wł ciwość rozstrzygają: 1) między organami jednostek samorządu terytorialnego (z wyjątkiem p: padków określonych w pkt 2—4) - wspólny dla nich organ wyższego sto nia, a w razie braku takiego organu - sąd administracyjny; Nb. 42a . . . ' § 7. Właściwość organów administracji 45 2) między kierownikami służb, inspekcji i straży administracji zespolonej tego samego powiatu, działających w imieniu własnym lub w imieniu starosty - starosta; -3) między organami administracji zespolonej w jednym województwie niewy-mienionymi w pkt 2 - wojewoda; 4) między organami jednostek samorządu terytorialnego w różnych województwach w sprawach należących do zadań z zakresu administracji rządowej - minister właściwy do spraw administracji publicznej; 5) między wojewodami oraz organami administracji zespolonej w różnych .........województwach - minister właściwy do spraw administracji publicznej; 6) między wojewodą a organami administracji niezespolonej - minister właściwy do spraw administracji publicznej po porozumieniu z organem sprawującym nadzór nad organem pozostającym w sporze z wojewodą; 7) między organami administracji publicznej innymi niż wymienione wyżej (pkt 1-6) - wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu - minister właściwy do spraw administracji publicznej; 8) między organami administracji publicznej, gdy jednym z nich jest minister - Prezes Rady Ministrów. W świetle art. 22 KPA oraz przepisów pozakodeksowych, Prezes Rady Ministrów właściwy jest dla sporów między organami administracji, gdy jedną ze stron sporu jest minister, albo dla sporów między wojewodami oraz między wojewodą a właściwym ministrem (art. 12 AdmRzWU). Do rozstrzygania sporów między wojewodami Prezes Rady Ministrów może upoważnić ministra właściwego do spraw administracji publicznej, który czyni to w imieniu premiera (art. 13 AdmRzWU). Zachodzi tu pewna niespójność między postanowieniami tej ustawy a art. 22 § 1 pkt 8 i 9 KPA, szczególnie jeśli chodzi o działania rzeczonego ministra w ramach kompetencji własnych lub w imieniu premiera. Przepisy KPA nie mówią o tym, w jakim trybie spór powinien być rozstrzygnięty ani jakim aktem. Doktryna ocenia negatywnie taki stan rzeczy1. Można jedynie zakładać, stosując - w drodze analogii - przepisy dotyczące rozstrzygania innych sporów kompetencyjnych, że postępowanie powinno toczyć się w trybie KPA, a rozstrzygnięcie powinno mieć formę decyzji administracyjnej. To stanowisko wynika z faktu, że rozstrzyganie tych sporów zostało uregulowane w kodeksie, a więc przepisy tego aktu powinny mieć zastosowanie. Nie jest to, naszym zdaniem, sprawa wewnętrzna z zakresu administracji, ponieważ dotyczy interesów prawnych strony, która ma prawo do bycia stroną w postępo-
|
WÄ…tki
|