Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
w Paryżu 13 VI 1973 przez sygnatariuszy porozumienia paryskieeo z 27 I 1973. dot. ..ścisłego przestrzegania i
skrupulatnego stosowania wszystkich postanowień Porozumienia i Protokołów uzupełniających" celem ..zapewnienia pokoju w Wietnamie i przyczynienia się do sprawy pokoju w Indochinach i w Azji Pd.-Wsch.". Wg Komunikatu uzgodniono wykonanie tego co nie zostało w pełni lub częściowo wypełnione w myśl postanowień z 27 I 1973. Tak więc USA zobowiązały się, że: ..Rząd Stanów Zjednoczonych położy natychmiastowy całkowity i ostateczny kres swoim lotom zwiadowczym ponad terytorium DRW" (p. l); że ..USA wznowią operacje usuwania min i zakończą w ciągu 30 dni" (p. 2); że ,,zawieszenie ognia na całym terytorium Wietnamu Pd. będzie skrupulatnie przestrzegane od godz. 4 (czasu SMT) 15 VI 1973", że obie strony południowowietn. zastosują Ściśle wszystkie postanowienia paryskie dot. wstrzymania ognia w Wietnamie Pd. (p. 4-8); że obie strony południowowietn. zastosują art. XI Porozumienia (p. 9) oraz ,,zgodnie z zasadami realizacji prawa do samookreślenia: a) ludność południowowietnamska zdecyduje samodzielnie o przyszłości politycznej Wietnamu Południowego za pośrednictwem wyborów powszechnych, prawdziwie wolnych i demokratycznych, pod kontrolą międzynarodową; b) Rada Pojednania i Zgody Narodowej składająca się z trzech równorzędnych części winna zostać utworzona tak szybko. Jak będzie to możliwe zgodnie z art. 12 porozumienia; dwie strony południowowietnamskie podpiszą najszybciej jak będzie to możliwe porozumienie w sprawie problemów wewnętrznych Wietnamu Południowego i uczynią wszystko co będzie w ich mocy. by zrealizować to zadanie w okresie 45 dni, licząc od dnia podpisania obecnego wspólnego komunikatu; c) dwie strony południowowietnamskie rozpoczną konsultacje, by osiągnąć porozumienie co do instytucji, jakie zostaną wybrane w wyborach powszechnych, wolnych i demokratycznych wymienionych w art. IX porozumienia". Punkty 11-12 Komunikatu sprecyzowały dodatkowe funkcje dwustronne mieszanej komisji wojskowej oraz Międzynar. Komisji Kontroli i Nadzoru. P. 13 potwierdził, że ,,art. XX Porozumienia dot. Kambodży i Laosu winien być stosowany skrupulatnie", P. 14 zapowiedział wznowienie prac mieszanej komisji gospodarczej DRW-USA. ,,Wspólny Komunikat czterech stron-sygnatariuszy Porozumienia paryskiego" został podp. przez stronę „przedstawicieli stron-sygnatariuszy", co zostało podkreślone w końcowym akapicie Komunikatu. ,,Potwierdzając, że strony zainteresowane będą ściśle przestrzegały i skrupulatnie stosowały wszystkie postanowienia porozumienia paryskiego, protokołów do porozumienia i wspólnego komunikatu, niżej podpisani przedstawiciele stron sygnatariuszy porozumienia paryskiego postanowili opublikować wspólny komunikat, by zarejestrować i uczynić sprawą publiczną punkty, co do których osiągnęli porozumienie. Podpisane w Paryżu 13 czerwca 1973 r. Zarząd Demokratycznej Za rząd Stanów Zjednoczonych Republiki Wietnamu Ameryki Le Duć Tho Henry A. Kissinger przedstawiciel rządu Doradca prezydenta Stanów DRW Zjednoczonych Ameryki" Trzy powyższe dokumenty zakończenia wojny i przywrócenia pokoju w Wietnamie stały się przedmiotem w drugim półroczu 1973 dalszych interpretacji w oświadczeniach poszczególnych stron, dot. różnych punktów niezrealizowanych w terminach ustalonych, lub nie w pełni. Świat. Konferencja w sprawie realizacji porozumienia paryskiego odbyła się w Sztokholmie 29-31 III 1974. Kronika, 1973; Zbiór dokumentów nr l, 3 i 6, 1973; Un an de realisation de UAccord Parisien sur Yietnam. Librę blanc, Hanoi 21 I 1974, s. 32. • 3904 WIĘŹNIOWIE (ang. Prisoners, franc. Dćtenus, hiszp. Presos, detenidos, roś. Zakluczonnyje), przedmiot konwencji międzynar., opracowanej 1955 pod egidą ONZ w Regułach minimum traktowania w., Standard Minimum Rules for the 987 Wilsona 14 punktów 3906 Treatment of Prisoners, Ensemble de regles minima pour le traitement des detenus. ECOSOC opubl. 2 studia o prawie zakazującym dowolnych aresztowań oraz o prawie aresztowanych osób do komunikowania się. Sludy of the Right of Eyeryone to be Free from Arbitrary Arrest, Delenlion and Exile, UN New York 1965; Study o f the right of arrrsted persons to communicate with those whom it is necessary for them to consult in order to ensure iheir d«-fence or to protect their essential interests, UN New York 1965. • 3905 WILNO (ang. Vilnius, franc. Vilna, hiszp. Vilna, roś. Wilnius, litew. Vilnius), stolica hist. Litwy od XIII w., wraź z Litwą w granicach Rzeczy- pospolitej od XIV w. do rozbiorów Polski, przedmiot sporu międzynar. 1919-39. Ogłoszone 51 1919 stoi. Litwy Radź., 19 IV 1919 zajęte przez wojsko poi. i przyznane Polsce 8 XII 1919 decyzją Rady Najwyższej Koalicji, przy sprzeciwie Litwy, popartej przez Rosję Radź., która 14 VII 1920 zajmując W. w wojnie polsko-radz. przekazała je Litwie. Zajęte ponownie 9 X 1920 przez wojska poi. gen. Ł. Żeligowskiego, stało się przedmiotem debaty w LN. l XII 1920 Rada LN powołała Komisję Plebiscytową, złożoną z przedstawicieli Belgii, Hiszpanii, W. Brytanii i Włoch, która rozpoczęła 20X111920 swe prace konsultacyjne w Warszawie, a 1511921 w Kownie. Do porozumienia nie doszło i 111111921 Rada LN zdecydowała, że należy odstąpić od plebiscytu w W., równocześnie kosztami prac Komisji w wysokości 202 tyś. fr. szwajc. obciążyła Polskę, a 37 tyś. Litwę, co obie strony pokryty 1922 względnie 1923. Konferencja Ambasadorów uznała 15 III 1923 integrowanie W. przez Polskę, przy proteście Litwy i ZSRR. Od 10X1939 ponownie stoi. Litwy, od lipca 1940 Litew. SRR; okupowane przez Niemcy 23 VI 1941-13 VII 1944. Polska zrzekła się roszczeń do Wilna w ramach układu o nowych granicach, 1945. M. BALIŃSKI Historia miasta Wilna, t. 1-2. Wilno 1836; Dif-ferend polono-lithuanien. Documents, Octohre 1920-A vril 1921, SdN Geneve 1921; Document Diplomntiaues. Confllt polono- tithuanien. Questton de Vilna 1918-1924. Kaunas 1924; S. KUTRZEBA La Question de Wilno, Paris 1928; C. GRAUZI-NIS La ynestion de Vilna, Paris 1928: M. ANTSAS Der U-tauisch-polnische Streit urn das Wilnaaehiet von seinen An-fSngen bis zvm Gutachten des StSndigen Internationalen Ge-richtshofes vom 15 Oktober 1931, Berlin 1934; Question de Vilna. Consultations de MM A. de Lopredelle, Louis de Fur et Andre N. Mandelstam, concernanł la force oblifsatoire de la decision de la Conference des Ambassadeurs du 15 mars 1923. Paris 1938; P. ŁOSSOWSKI Stosunki polsko-litewskie 1919-1920. Warszawa 1966. • 3906 WILSONA CZTERNAŚCIE PUNKTÓW, 1918
|
WÄ…tki
|