Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
W wyjątkowych
przypadkach wyrośla te przez ucisk na korzenie względnie gałązki nerwowe mogą być bezpośrednią przyczyną bólu. Pokazanie tych zmian na zdjęciu Rtg jako przyczyny bólów prowadzi do zmniejszenia aktywności chorego, demobilizacji psychicznej i nasilenia objawów bólowych. Obręcz barkowa. Sferyczny ruch ramienia uwarunkowany jest pełną ruchomością stawów mostkowo- obojczykowego, obojczykowo-łopatkowego i ramienno-łopatkowego. Ponadto dwa (ryc. 10.19) stawy funkcjonalne: staw barkowy i staw między łopatką a klatką piersiową zapewniają duży zakres ruchów ramienia. staw ramienno-łopatkowy, 3-tzw. staw między łopatką a klatką piersiową, 4 - staw łopatkowo-obojczykowy, S - staw mostkowo-obojczykowy (wg I. A. Kapandji "Physiologie articulaire"). Połączenie łopatki z klatką piersiową nie będące anatomicznym stawem w schorzeniach reumatycznych nie wykazuje zmian, przez co stanowi zasadniczy element kompensacji ograniczenia ruchomości stawu ramienno-łopatkowego. Stabilizację stawu ramienno-łopatkowego zapewniają liczne mięśnie, które leżą bezpośrednio na stawie. Torebka stawowa i więzadła są luźne, co zapewnia duży zakres ruchomości. Mała i płaska panewka oraz duża, w porównaniu do panewki, głowa stwarzają warunki dla szerokiego zakresu ruchu, ale zmniejszają stabilność stawu. Luźna torebka i więzadła, w stanach zapalnych stawu czy tkanek okołostawowych, ulegają łatwo obkurczaniu, co prowadzi do ograniczenia ruchomości w samym stawie ramienno-łopatkowym. Maksymalne zgięcie ramienia (ryc. 10.20) jest równocześnie maksymalnyrn odwiedzeniem i zablokowaniem ruchów rotacji w pozycji pośredniej. Tak więc istnieje ścisła zależność między poszczególnymi ruchami. Ograniczenie np. zgięcia musi ograniczać odwiedzenie i rotację. Zjawisko to jest istotne dla doboru metody mobilizacji stawu w przypadkach przykurczu poszczególnych części układu więzadłowego lub torebki. Płaska panewka i okrągła głowa mechanicznie mogą być wzajemnie ustabilizowane jedynie wówczas, gdy na staw działają równomiernie najmniej 3 siły (ryc. 10.21). Odtworzenie tej równowagi mięśniowej zapewnia stabilizację stawu, a tym samym funkcję całej kończyny górnej. W chorobach reumatycznych dochodzi często do zaburzeń równowagi mięśniowej, co objawia się podwichnięciem głowy kości ramiennej ku przodowi, głowa centruje na przedni brzeg panewki, co zaburza statykę i dynamikę stawu i prowadzi do częstych nowotworów. Program leczniczego usprawniania obejmuje więc nie tylko zapobieganie względnie leczenie istniejących przykurczy części miękkich, ale również odtworzenie równowagi sił mięśniowych. W reumatoidalnym zapaleniu stawów dochodzi do uszkodzenia chrząstki stawowej, co ogranicza poślizg, a tym samym zakres ruchów, jak odwodzenie i rotację. Zgięcie natomiast ramienia jest ograni I30 czone w mniejszym stopniu, gdyż przy tym ruchu głowa na płaskiej panewce przetacza się jednopunktowo (ryc. 10..22). Dlatego też ruch ten jest wskazanym ruchem w czynnościach dnia codziennego. Ruch odwodzenia w stawie ramienno-łopatkowym w większej części zakresu ruchu przebiega z poślizgiem, co powoduje mechaniczne uszkodzenie chrząstki stawowej. Celem leczniczego usprawniania stawu ramieniowo-łopatkowego w r.z.s. jest: 1) utrzymanie przez ruchy bierne lub w odciążeniu możliwie pełnej ruchomości stawu, 2) zablokowanie mięśniami nadanej w odciążeniu pozycji ramienia w stosunku do łopatki (ryc. 10.23), 3) ćwiczenie unoszenia zablokowanej w stawie ramienno-łopatkowym kończyny przez rotacyjny ruch łopatki. W zespole barku bolesnego (z.b.b.) proces zapalny dotyczy części miękkich okołostawowych: powięzi, więzadeł, kaletek. Podobne objawy kliniczne, tzw. bolesne ograniczenia ruchomości, występują po dhzższym unieruchomieniu stawu ramienno-łopatkowego. W okresie ostrym obowiązuje ułożenie kończyny w odwiedzeniu, ostrożne wykonywanie ruchów biernych, stosowanie środków przeciwbólowych, w tym również blokad, w okresie późniejszym mobilizacja stawu, ćwiczenia mięśni, fizykoterapia. Niewielkie trwałe ograniczenie ruchomości w stawie ramienno-łopatkowym jest odczuwalne w nieznacznym stopniu. Ograniczenie to kompensowane jest przez zwiększony ruch łopatki.
|
WÄ…tki
|