Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
Innym rozwiązaniem jest zastosowanie na terenie ogrodu balii z podgrzaną wodą, w której dzieci mogą brodzić, czerpać wodę w małe konewki i polewać się same, bawić się zabawkami pływającymi itp. Kąpiele i zabawy oswajające z wodą umożliwia wybudowanie brodzika lub możność korzystania z pływalni (krytej lub otwartej) albo też z bezpiecznego miejsca o bardzo płytkiej wodzie, np.w rozlewisku rzecznym lub na skraju jeziora o dobrze wytyczonym i zabezpieczonym miejscu nadającym się do zabaw z dziećmi. Miejsce do kąpieli musi być wyznaczone tyczkami i liną. Woda w najgłębszym miejscu może sięgać dzieciom najwyżej do OBSB. Nauczycielka nie może być z grupą sama, powinna mieć 1-2 dorosłe osoby do pomocy-Tzn.przy przebieraniu się dzieci, do pilnowania ich, obserwowania grupki kąpiących się. Ćwiczenia w wodzie odbywają kolejno małe 5-8-osobowe grupki. Prowadząca za każdym razemi przelicza wchodzące do 358. wody dzieci, sprawdza też liczbę dzieci p 3 rzy wychodzeniu z wody. Pozostała część grupy-oczekująca lub odpoczywająca, powinna siedzieć twarzą do wody i obserwować ćwiczenia. Przebywające w wodzie dzieci trzeba obserwować, zwłaszcza uchwycić objawy zziębnięcia. Zajęcia w wodzie polegają na brodzeniu, chodzeniu, wbieganiu do wody, zanurzaniu się (przysiady, podskoki) , wskakiwaniu do wody na nogi, ochlapywaniu się, układaniu się na piersiach i plecach na płytkiej wodzie z podparciem na rękach:obejmują też poślizgi. Szeroko stosuje się różne zabawy, w których występują powyższe elementy oswajające z wodą i jej właściwościami (nLin. z wypornością) . Pamiętajmy, że nauczycielka przedszkola nie ma uprawnień do prowadzenia nauki pływania i powinna ograniczać się do zabaw oswajających z wodą. Zabawy w wodzie muszą być krótkotrwałe. Zaczynamy od 4-5 minut i stopniowo przedłużamy czas pobytu w wodzie do 10-20 minut, oczywiście w zależności od temperatury wody i powietrza oraz od stopnia zahartowania dzieci. Po wyjściu z wody należy dopilnować dokładnego wytarcia się, zdjęcia mokrych spodenek, wysuszenia włosów. Dzieci powinny rozgrzać się, a następnie ubrać. 8.1. Przykłady ćwiczeń i zabaw w wodzie Przykłady ćwiczeń i zabaw oswajających z wodą:1. Aro bardziej pryska? Dzieci ustawiają się w kolejce. Nauczycielka biegnie pierwsza brzegiem wody, a za nią dzieci, silnie rozpryskując wodę stopami. 2. Fontanna. Dzieci siadają w płytkiej wodzie tyłem do brzegu, podpierając się rękami z tyłu. Energiczne chlapanie nogami o powierzchnię wody. 3. Kto złapie rybkę? Nauczycielka staje w wodzie w odległości kilku kroków od dzieci, a następnie ucieka ciągnąc za sobą uwiązaną na sznurku rybie. Dzieci starają się dogonić i chwycić rybkę. Które pierwsze ją dotknie, zastępuje nauczycielkę. 4. Burze. Dzieci w gromadce, na granicy kąpieliska (przy lince, żerdzi) . Przed nimi w odległości 5-8 kroków nauczycielka, a za nią jedno dziecko w roli berka. Na hasło:Burza?-nauczyciel 359. ka chlapie wodą na dzieci biegnące do brzegu, a berek łapie uciekających. Pierwszy złapany zostaje berkiem. 5. Berek-krasnoludek. Aby me zostać berkiem, należy zanurzyć się po brodę do wody w momencie, kiedy berek zbliża się. 6. Bereł-nurek. Uciekający chronią się przed schwytaniem nurkując. 7. Bmigce się niedżuiddki Dwójka dzieci staje w wodzie naprzeciwko siebie, trzymając się za ręce. Na zmianę wynurzają się i zanurzają do wody. 8. Kipiące uoda. Dzieci zanurzają usta do wody i wydychają powietrze z taką siłą, aby słychać było bulgotanie wody. 9. Nurek. Głęboki przysiad i zanurzenie głowy pod wodę. 10. Połauiacze pereł. Dzieci zatrzymują się i wydobywają z dna piasek, kamienie lub specjalnie wrzucone przedmioty. Il. Holouunie. W leżeniu przodem trzymanie ćwiczącego pod pachy, a w leżeniu na plecach-za głowę i holowanie po wodzie. 12. Liście. Swobodne leżenie na wodzie z twarzą zanurzoną i rękonia swobodnie wzniesionymi w bok. '13. Poślizg-strzałka. Z odbicia się palcami nóg od dna swobodnie, bez chlapania, ułożenie się na wodzie z rękami wyciągniętymi w przód. 14. Skoki:zeskoki do wody na ugięte nogi z wysokości około 50 cm, skok do wody z odbicia obunóż. 9. KSZTAŁTOWANIE PRAWIDŁOWEJ POSTAWY CIAŁA. Prawidłowy rozwój dziecka zależy od wielu czynników, jak:ruch, powietrze, słońce, woda, sen, odżywianie, prawidłowy rozkład dnia oraz higiena osobista i otoczenia. Czynnikami tymi powinny skutecznie posługiwać się zarówno przedszkola, jak i dom rodzinny. Ważnym zagadnieniem do realizacji obu tych środowisk będzie stała troska o rozwój i kształtowanie prawidłowej postawy ciała. Zdajemy sobie sprawę, że postawa ciała dziecka w dużym stopniu decyduje o jego zdrowiu. Dla celów wychowania fizycznego na poziomie przedszkola ustalamy, że postawa ciała wyraża się w normalnym, swobodnym i najczęściej powtarzającym się sposobie, trzymania się"w typowych sytuacjach, a więc podczas słania, siedzenia i chodzenia. Postawa jest poprawna, jeżeli nie powoduje przykrych napięć mięśni i stwarza dobre warunki do pracy poszczególnych narządów i całego organizmu (swobodne, głębokie oddychanie, szybkie krążenie krwi, przeciwdziałające łatwemu męczeniu się itp. O prawidłowej postawie ciała decyduje-ułożenie ruchomych elementów ciała:głowy, kręgosłupa, klatki piersiowej, miednicy i kończyn względem siebie. Prawidłowa postawa ciała nie powstaje sama, lecz kształtuje się w miarę rozwoju dziecka, przy korzystnym oddziaływaniu otaczającego środowska, a zależy od dobrej pracy mięśni szkieletowych i od stopnia ruchomości kręgosłupa. Postawa ciała dzieci wykazuje w dużej mierze zależność od typu budowy. Można z dużym przybliżeniem stwierdzić, że typy o silnej budowie, z przewagą tkanki mięśniowej, odznaczają się na ogół poprawną posła 362. wą, natomiast typy o przewadze słabych elementów konstrukcji (przewaga tkanki tłuszczowej, słaby układ mięśniowy) są bardziej skłonne do nabywania wad postawy ciała.
|
WÄ…tki
|