Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
2. Przewodniczący i Sekretarz powinni stale praebywać w siedzibie Trybunału.
Art. 23-33 określają tryb pracy sędziów i sprawy związane z ich uposażeniem. Rozdział II. Kompetencja Trybunatu Art. 34. l. Tylko państwa mają prawo stawać jako strony przed Trybunałem. 2. Zależnie od regulaminu i w ramach jego postanowień, Trybunat będzie mógł żądać informacji od publicznych organizacji międzynar. w sprawach, znajdujących się na jego wokandzie; będzie on również mógł przyjmować takie informacje, dostarczane przez te organizacje z własnej inicjatywy. 3. Jeżeli w sprawie, która wpłynęła do Trybunału, nasunie się zagadnienie wykładni statutu takiej publicznej organizacji międzynar., albo wykładni konwencji międzynar., zawartej na podstawie takiego statutu. Sekretarz obowiązany jest powiadomić o tym zainteresowaną publiczną organizację międzynar, i przesłać jej odpisy całego postępowania pisemnego. . Art. 35. l. Przed Trybunałem mają prawo stawać państwa, będące stronami niniejszego Statutu. 2. Rada Bezpieczeństwa określi warunki, na jakich inne państwa będą mogły stawać przed Trybunałem, z uwzględnieniem specjalnych przepisów zawartych w obowiązujących traktatach; w żadnym jednak razie warunki te nie mogą pociągać za sobą nierówności położenia stron przed Trybunałem. 3. Gdy państwo, nie będące członkiem Narodów Zjednoczonych, występuje w charakterze strony w jakiejś sprawie, Trybunał określi wysokość udziału tej strony w wydatkach Trybunału. Przepis ten nie ma zastosowania w przypadku, gdy państwo to ponosi część wydatków Trybunału. Art. 36. l. Orzecznictwu Trybunału podlegają wszelkie spory, które doń wniosą strony, oraz wszelkie sprawy wyraźnie wymienione w Karcie NZ albo w obowiązujących traktatach i konwencjach. 2. Państwa, będące stronami niniejszego Statutu, mogą w każdym czasie oświadczyć, że w stosunku do każdego innego państwa, które przyjęło takie same zobowiązanie, uznają za przymusową ipso facto i bez specjalnego porozumienia, jurysdykcję Trybunału w sporach natury prawnej, dotyczących: a) Wykładni traktatu; b) Każdej kwestii prawa międzynar.; c) Istnienia faktu, który, w razie stwierdzenia, stanowiłby pogwałcenie zobowiązania międzynar.; d) Rodzaju lub wysokości odszkodowania, należnego za pogwałcenie zobowiązania międzynar. 3. Deklaracja wyżej wymieniona może być bezwarunkowa, albo pod warunkiem wzajemności za strony kilku lub pewnych określonych państw, albo wreszcie złożona tylko na pewien okres czasu. 4. Deklaracje takie będą składane Sekr. Gen, ONZ, który prześle ich odpisy państwom, będącym stronami niniejszego Statutu, oraz Sekretarzowi Trybunału. 5. Deklaracje, które były złożone stosownie do art. 36 Statutu Stałego Trybunału Spra- wiedliwości Międzynar. i są jeszcze w mocy, będą uważane jako przyjęcie, w stosunkach pomiędzy stronami niniejszego Statutu, przymusowej jurysdykcji MTS aż do momentu, w którym są jeszcze ważne i stosownie do warunków w nich zawartych. 6. W razie sporu o to, czy dana sprawa podlega jurysdykcji Trybunału, rozstrzyga Trybunał. Art. 37. Gdy jakiś obowiązujący traktat lub konwencja odsyła w danej sprawie do trybunału utworzonego przez Ligę Narodów, albo do Stałego Trybunału Sprawiedliwości Międzynar., sprawa będzie przekazana do MTS jak w stosunkach pomiędzy stronami niniejszego Statutu. Art. 38. l. Trybunat, którego zadaniem jest orzekać na podstawie prawa międzynar. w sporach, które będą mu przekazane, stosuje: a) Konwencje międzynar., bądź ogólne, bądź specjalne, ustalające reguły, wyraźnie uznane przez państwa spór wiodące; b) Zwyczaj międzynar., jako dowód istnienia powszechnej praktyki, uznanej Jako prawo; c) Zasady ogólne prawa, uznane przez narody cywilizowane; d) Z zastrzeżeniem postanowień art. 59, wyroki sądowe tudzież doktryny najznakomitszych specjalistów prawa publicznego różnych narodów, jako środek pomocniczy do określenia norm prawnych. 2. Postanowienie niniejsze nie stanowi przeszkody, aby Trybunał mógł orzekać ex aequo et bono, o ile strony na to zgadzają się. Rozdział III. Procedura Art. 39. l. Językami oficjalnymi Trybunału są franc. i ang. Jeżeli strony zgadzają się, żeby cały przewód odbywał się po franc., wyrok ogłoszony zostanie po franc. Jeżeli strony zgadzają się, żeby cały przewód odbywał się po ang., wyrok ogłoszony zostanie po ang. 2. W braku porozumienia co do tego, jaki język ma być użyty, obie strony będą mogły w swych przemówieniach używać tego z tych dwóch języków, który będą wolały, a orzeczenie Trybunału ogłoszone będzie po franc. i po ang. W takim przypadku Trybunał równocześnie ustali, który z tych dwóch tekstów uważany ma być za autentyczny. 3. Na żądanie którejkolwiek ze stron. Trybunał będzie mógł upoważnić ją do używania innego języka, niż franc. i ang. Art. 40. l. Sprawy wnoszone będą do Trybunału, zależnie od okoliczności, bądź przez notyfikację specjalnego porozumienia, bądź w formie podania na piśmie, skierowanego do Sekretarza
|
WÄ…tki
|