Jak cię złapią, to znaczy, że oszukiwałeś. Jak nie, to znaczy, że posłużyłeś się odpowiednią taktyką.
Konstrukcje oporowe z opon nadają się szczególnie do obudowy wysypisk śmieci i odpadów przemysłowych zawierających substancje agresywne. Zbrojenie gruntu mikroelementami. Mikroelementy rozmieszcza się losowo w ośrodku gruntowym. Przy odpowiedniej koncentracji elementów, zwiększa się wytrzymałość gruntu na ścinanie. Z tak zbrojonych gruntów niespoistych można formować nasypy o nachyleniu skarp nawet powyżej 60°. Zbrojenie gruntu gwoździowaniem. Metoda gwoździowania jest stosowana przede wszystkim w celu polepszenia stateczności zboczy, a także podtrzymania skarp wykopu lub nasypu. Zastosowanie geosyntetyków w Polsce ma nieco krótszą tradycję niż w krajach zachodnich, niemniej już w ostatniej dekadzie XX w zaczęto stosować materiały geosyntetyczne na większych obiektach. Jednym z największych w Polsce zrealizowanym z gruntu zbrojonego jest nasyp drogowy na drodze wojewódzkiej w Jastrzębiu Zdroju. Geosyntetyki okazały się także niezbędne podczas budowy węzła autostradowego Sośnica, łączącego autostradę A4 z autostradą A1 w Gliwicach. Pomimo niewątpliwego postępu widocznym ograniczeniem w stosowaniu geosyntetyków w Polsce stanowi zbyt duża dowolność w wyborze norm i metod wymiarowania. EC-7, który już niebawem będzie podstawowym dokumentem do projektowania geotechnicznego, szczegółowo opisuje zasady wyznaczania parcia gruntu na ściany (czynnego, spoczynkowego, pośredniego) oraz odporu gruntu. Metody obliczeniowe są 11 zbliżone do norm DIN. Zasady wymiarowania są podobne do podanych w normie [11], jednakże zalecenia różnią się istotnie w wielu punktach. Wyczerpująco w Eurokodzie przedstawione są: postacie stanów granicznych konstrukcji oporowych, zasady sprawdzania stanów nośności ścian masywnych i zagłębionych w podłożu oraz zasady sprawdzania wytrzymałości konstrukcyjno-materiałowej ścian. Wdrożenie przedstawionych metod projektowania będzie utrudnione, gdyż brak jest aktualnego piśmiennictwa polskiego. Każdy z krajów Unii jest zobligowany wydać załącznik do EC-7, tzw. Załącznik Krajowy, w którym będzie uściślony dobór metod wymiarowania oraz ustalone wielkości cząstkowych współczynników bezpieczeństwa. Obecnie w Polsce można posługiwać się opracowaniem [1] jako Załącznikiem Krajowym do EC-7. W Europie praktycznie wykorzystuje się dwie metody projektowe: - metodę brytyjską w oparciu o BS 8006, - metodę niemiecką uwzględniającą normy DIN 1054 oraz DIN 4017 Pozycja [1] bibliografii również bazuje na tych dwóch metodach. 12 2.WYMIAROWANIE KONSTRUKCJI OPOROWEJ Z GRUNTU ZBROJONEGO GEOSIATKĄ. 2.1. WARUNKI GEOTECHNICZNE I BUDOWLANE. 2.1.1. Warunki urbanistyczne, architektoniczne i budowlane. Projektowana konstrukcja z gruntu zbrojonego ma być podstawą do budowy drogi w terenie niezabudowanym. Projektowana droga jest drogą krajową klasy GP o kategorii ruchu KR3. Na drodze mogą się poruszać wszystkie kategorie pojazdów o nacisku nie przekraczającym 11,5 kN/m2 [10]. Po obu stronach projektowanej drogi znajdują się pobocza oraz bariery ochronne. Konstrukcja drogi: warstwa ścieralna z betonu asfaltowego 5cm, warstwa wiążąca z betonu asfaltowego 18cm, podbudowa zasadnicza z betonu asfaltowego 10cm. Przyjęta konstrukcja zgodnie z [14]. 2.1.2. Ukształtowanie powierzchni terenu. Teren na którym ma zostać zbudowana konstrukcja charakteryzuje się spadkiem 1:1,5. Różnica między projektowaną drogą, a terenem na którym ma postać konstrukcja wynosi 8m. 2.1.3. Wody powierzchniowe i podziemne. Na ternie projektowanej konstrukcji nie występują ody powierzchniowe Wody podziemne znajdują się na głębokości większej niż 10m. 2.1.4. Procesy geodynamiczne. Na terenie projektowanej konstrukcji nie występują procesy geodynamiczne. 2.1.5. Grunt podłoża budowlanego. Na terenie na którym znajduje się projektowana konstrukcja do głębokości 25m znajduje się glina piaszczysta o stopniu plastyczności 0,2. Jako grunt nasypowy przyjęto piasek gruby w stanie mało wilgotnym oraz stopniu zagęszczenia wynoszącym 0,8. 2.1.6. Wyznaczanie parametrów geotechnicznych [9]. Polska norma [9] wymienia trzy metody ustalania parametrów geotechnicznych: - metoda A polega na bezpośrednim oznaczeniu wartości parametru za pomocą polowych lub laboratoryjnych badań gruntów, 13 - metoda B polega na oznaczaniu wartości parametrów na podstawie ustalonych zależności korelacyjnych między parametrami fizycznymi lub wytrzymałościowymi, a innym parametrem wyznaczanym metodą A, - metoda C polega na przyjęciu wartości parametrów określonych na podstawie praktycznych doświadczeń budownictwa na innych podobnych terenach, uzyskanych dla budowli o podobnej konstrukcji i zbliżonych obciążeniach. Wartości obliczeniową parametru geotechnicznego należy wyznaczać wg wzoru: ( ) = ( ) × Współczynnik materiałowy dla parametru oznaczanego metodą B wynosi 0,9 lub 1,1 przy czym należy przyjmować wartość bardziej niekorzystną. WedługEC-7 wyboru wartości charakterystycznych parametrów geotechnicznych należy dokonać na podstawie wyników oraz wartości wyprowadzonych z badań laboratoryjnych
|
WÄ…tki
|